zaterdag 20 Oktober 2018
dit is het online magazine van het Fonds voor Cultuurparticipatie. wil je een aanvraag doen, kijk dan op onze website

Ik wil zijn wie ik ben. Verhalen van moslima in Hijabi monologen.

Stage-Z
 Hijabi Monologen NL

Fatiha el Khattabi (1989) zou eerst alleen haar gezicht lenen aan de poster, maar deed ook auditie en nam uiteindelijk als (amateur)actrice deel aan de Hijabi Monologen NL. Aan de hand van fragmenten vertelt ze wat het acteren in de voorstelling met haar deed.

Klik op onderstaande afbeelding voor de voorstelling van Hijabi monologen:

Fatiha en mede-actrices bij Pauw:

 

'Mijn hart heeft twee kamers. Ik wil niet voor de één of de ander moeten kiezen. Ik wil niet zijn wie ik moet zijn; ik wil zijn wie ik ben.'

Fatiha nu: 'Dit personage moest zichzelf nog vinden. Ik had die fase destijds allang achter me gelaten, ik kon al zijn wie ik ben. Voor mij betekent dat: schakelen tussen alle rollen van mijn gelaagde identiteit: van vriendin, collega, zus, tot aan klant in de supermarkt. De betekenis van het meedoen aan de Hijabi Monologen NL lag voor mij niet in het vinden van mijn identiteit, maar wel in de bewustwording en het vocaliseren ervan, en in de empowerment van vrouwen die nog wel op zoek waren.'

'Tegenwoordig studeer ik aan de regieopleiding en laat ik mijn stem via anderen horen. Via anderen kan mijn moeder trots op me zijn.'

Fatiha nu: 'Iedereen in mijn omgeving reageerde heel positief op mijn deelname. Er zat veel humor en een sterke boodschap in de Hijabi Monologen NL en dat paste precies bij mij. Op een dag hadden we twee voorstellingen in Den Haag die veel indruk op me maakten. 's Ochtends eerst voor moeders met een immigratieachtergrond, van wie sommigen zelden naar het theater gingen, en 's middags voor scholieren. Het was heel mooi dat we die doelgroepen kennis konden laten maken met theater. Maar ook de reacties van het reguliere publiek waren bijzonder: mensen zagen dat we ondanks alle beeldvorming rondom moslima's uiteindelijk hetzelfde verhaal delen van rouw, vriendschap en alles wat menselijk is.'

placeholder

In Hijabi Monologen NL kwamen Nederlandse hoofddoekdragende moslima's zélf aan het woord. Hun verhalen inspireren, raken, verbazen, motiveren, zetten aan tot denken, maken je aan het lachen, aan het huilen en luchten op. De voorstelling trok een heel ander publiek naar het theater en kreeg daarom terecht een Gouden C-nominatie.

The making of Hijabi Monologen NL


Theatermaakster en -producente Rajae El Mouhandiz begon in 2011/'12 aan een langdurige samenwerking met de Ierse en Amerikaanse partijen achter de internationale versie, om de Nederlandse Hijabi Monologen op te zetten. Daarin komen hijabi's (moslima's met hoofddoek) zelf aan het woord, bij monde van actrices.

Waarom wilde je deze voorstelling maken?
'Islamitische actrices zijn op een hand te tellen en worden altijd onderdanig en als stereotype geportretteerd. De reacties waren ook steevast: “Dit hoort in een wijktheater.” In de VS speelt het stuk in college theatres. Maar ik wilde het niveau opkrikken en het taboe doorbreken. Daarvoor was een echt theater nodig.' Uiteindelijk stapte Stage-Z in, het destijds nieuwe productiehuis van Theater Zuidplein onder leiding van wijlen Doro Siepel.

Waarom zo?
'Ik draag geen hoofddoek, dus ik spreek niet namens deze groep. Vandaar dat ik achter de schermen bleef,' zegt El Mouhandiz. 'Als antwoord op de mystieke vrouwen in de vagina- en sluiermonologen – de geitenwollensokkenaanpak – gaf ik de theatersector en de media het beeld van glimlachende, goedgebekte jonge moslima's, zoals ze zichzelf ook online presenteren. Dat paste bij de acteertalenten die meededen. De tegenstand die mijn onconventionele aanpak ook opriep, vonden we een teken dat we bezig waren met iets emanciperends.'

Wat deed het met jou dit stuk te maken?
'Ik vond het onbetaalbaar de talenten te zien groeien. En de nagesprekken waren goud waard. Ik ben er trots op dat we met open hart ontvangen werden: Nederland zat hier echt op te wachten.' Dat bleek. Hijabi Monologen NL kreeg landelijke en internationale aandacht, een Gouden C-nominatie, verkocht 17 van de 20 voorstellingen uit aan een heel gemengd publiek en werd gemiddeld met een 8,2 gewaardeerd. Burgemeester Ahmed Aboutaleb onderscheidde Siepel met de Cultuurpenning 2016 voor haar grote bijdrage aan het culturele klimaat en de theatersector van Rotterdam, vanwege haar succesvolle beleid om nieuw publiek naar het theater te trekken.

Dit artikel heeft betrekking op de volgende regeling(en) van het Fonds voor Cultuurparticipatie website: Cultuur maakt iedereen

Dit artikel is een portret uit de reeks verhalen die we delen binnen het programma: Cultuur maakt iedereen