dinsdag 16 Oktober 2018
dit is het online magazine van het Fonds voor Cultuurparticipatie. wil je een aanvraag doen, kijk dan op onze website

Dat gevoel gun je iedereen

Marijn achter haar geliefde piano

'In mijn jeugd was ik een na-aper, op muzikaal gebied,' grapt Marijn Cornelis. Het bracht haar ver. Uitvoerend pianiste werd ze niet, maar haar werk voor CultuurSchakel is minstens zo mooi.

'Als vijfjarige kreeg ik een blokfluit, net als mijn oudere zus. Zij had les en ik deed haar na. Op mijn zesde kreeg ik de kwartviool van een iets ouder vriendje, dus ging ik vioolspelen. Inmiddels speelde mijn zus piano. Na jarenlang zeuren mocht ik ook op pianoles. Mijn ouders hebben zelf muzieklessen erg gemist, dus ze stimuleerden ons daarin. Ze namen ons ook wel mee naar concerten, bijvoorbeeld van mijn vioolleraar, die in het Limburgs Symfonie Orkest speelde. Hij zocht mij dan in het publiek, en als hij me zag zitten, maakte hij een heel kleine beweging met z'n strijkstok, als een soort groet – voor mij een heel belangrijk moment. Ik weet nog dat ze een keer de Vijfde Symfonie van Beethoven speelden. Achteraf gezien nogal afgezaagd, maar destijds maakte het een onuitwisbare indruk op me. Thuis zette ik vaak klassieke lp's op en dirigeerde de hele plaat mee.

Mijn pianodocente was nóg inspirerender. Doordat zij me meenam naar het conservatorium en naar concoursen, ging ik piano studeren aan het conservatorium. Ik bleef wel vioolspelen in studentenorkesten. Daarnaast volgde ik de studie cultuureducatie aan de universiteit, waarna ik bij een kunstencentrum ging werken.

Marijn Cornelis

Zodra je geen uren per dag meer oefent, zakt je niveau tot dat van een goeie amateur. Of een slechte prof. Maar hoewel ik niet meer uitvoerend ben, speel ik nog altijd heel graag piano. Ik vind het proces van een stuk onder de knie krijgen minstens zo leuk als optreden. De eerste keer dat je het doorspeelt, maak je kennis met het verhaal. In de oefenfase zit de uitdaging: loopjes of sprongetjes die je eerst niet kon, kun je daarna wel. En als je het stuk eenmaal kent, kun je gaan genieten van het ontdekken: wat kan ik er allemaal mee doen?

“Een stuk gaan instuderen is net alsof je aan een boek begint: je weet nog niet hoe het zal eindigen.”

Na mijn verhuizing naar Den Haag, een half jaar geleden, ben ik ook met koorzang begonnen. Deels voor de sociale contacten, maar vooral om weer samen met anderen muziek te maken. Zingen zit echt in je lijf, dat is er fijn aan. En je kunt het in Nederland echt op elk niveau doen. Dit is een behoorlijk ambitieus kamerkoor, met een uitstekende dirigente, waarvoor iedereen keihard studeert. En als je dan met elkaar zo'n slotakkoord mooi neerzet, lopen de rillingen je over de rug – bij een repetitie net zo goed als bij een uitvoering. Het leuke is: naar een amateurvoorstelling vragen de deelnemers allerlei familieleden en vrienden mee die anders misschien nooit naar zoiets zouden gaan. Zo bereiken juist amateurs een nieuw publiek.

“De waarde van cultuur wordt vaak uitgelegd in economische termen, of je leest dat het goed is voor de hersenen. Maar dat is bijvangst – zij het heel mooie bijvangst. Cultuur is emotie, en veel belangrijker voor mensen dan ze zich zelf realiseren.”

Niet alleen muziek, maar elke vorm van cultuur, kan emoties losmaken, vergelijkbaar met vriendschap of liefde. Je moet alleen ontdekken welke vorm effect op jou heeft. En dan heb ik het vooral over het actief meedoen. Want je kunt een film over liefde kijken, maar dat gevoel zelf beleven, dat gun je toch iedereen?

CultuurSchakel brengt inwoners van alle leeftijden en Haagse cultuuraanbieders samen, zowel op school als in de vrije tijd. Op scholen is cultuurdeelname nu redelijk georganiseerd, mede door de regeling Cultuureducatie Met Kwaliteit. Maar wat talentontwikkeling betreft kunnen we daar alleen speldenprikjes uitdelen. Als scholieren dan ergens enthousiast over worden, moeten ze ook weten waar ze vervolgens terecht kunnen.

Daarnaast vind ik het heel belangrijk dat kunst en cultuur goed zichtbaar zijn in de samenleving, dus ook in de vrije tijd en de openbare ruimte, want als je het niet tegenkomt, ga je het niet doen. Van een podium of een cultuurmarkt in de wijk, tot aan mini-optredens in winkeletalages. En natuurlijk zijn we digitaal actief.

“Juist nu moet je kunst en cultuur stimuleren. Want er is overal afleiding, terwijl je kunst en cultuur niet kunt maken zonder een grote tijdsinvestering – dat geldt voor elke muzikant, elke kunstenaar.”

Ik bezoek vaak scholen of projecten. Dan zie je ineens het kwartje vallen: ik kan met m'n fantasie zelf iets maken dat er eerst niet was! En vorig jaar, tijdens het Seven Seas Festival voor wereldmuziek en -dans was het prachtig om te zien hoe mensen met diverse achtergronden en culturen elkaar begrijpen en samen kunnen dansen. Dan zie je echt dat cultuur een verbindende factor is en meerwaarde heeft voor de samenleving.

Amateurkunst is soms nog een ondergeschoven kindje. Het veld is hier in Den Haag enorm, divers en versnipperd. Met CultuurSchakel willen we dat veld goed ondersteunen en vertegenwoordigen. Met veel tijd en aandacht is daar nog veel moois te bereiken.'

placeholder

Cultuurestafette 2018
Ronald Kox → Richard Smolenaers → Marijn Cornelis →

Marijn Cornelis kreeg het stokje aangereikt van Richard Smolenaers, MOCCA. Hij vertelde: 'Cultuur is een soort levenselixer' en wil dit gevoel leerkrachten en scholieren ook laten ervaren.

Op haar beurt geeft Marijn het stokje weer door aan singer/songwriter Jeffrey Ward Brew

Volg alle verhalen via facebook! #cultuurmaaktiedereen

Dit artikel heeft betrekking op de volgende regeling(en) van het Fonds voor Cultuurparticipatie website: Cultuureducatie met Kwaliteit 2017-2020, Cultuur maakt iedereen

Dit artikel is een portret uit de reeks verhalen die we delen binnen het programma: Cultuur maakt iedereen