vrijdag 19 Oktober 2018
dit is het online magazine van het Fonds voor Cultuurparticipatie. wil je een aanvraag doen, kijk dan op onze website

Creativiteit kruipt waar ze niet gaan kan

Sanne aan het schoon schrijven op de muur

Krijten – tekst en kleine illustraties op schoolborden of ruiten – is bijzaak voor Sanne Boon. Maar wel een verdraaid bevredigende bijzaak. Want naast studie en werk moet een mens soms even ontspannen.

'Krijten is voor mij: even niet nadenken, maar iets met m'n handen doen. Zeker tijdens mijn studie was dat heel fijn. En het is ook stiekem een momentje voor mezelf. Daarom wil ik eigenlijk niet dat mensen dan uitgebreid tegen me gaan praten – al is het natuurlijk ook leuk als ze er interesse in hebben. De trots als het er goed uitziet, is ook heel fijn.

Ik kom uit een heel creatieve familie: mijn overgrootouders, mijn opa en oma en ook mijn moeder en mijn zus schilderden allemaal. En ik niet. Ze spoorden me er wel toe aan, maar ik wist niet wat ik dan zou moeten schilderen. Ik tekende alleen altijd in mijn schoolschriften als mijn gedachten afdwaalden. Wat ik wel leuk vond was toneel en poëzie. Ik had al in m'n basisschooltijd toneelles en heb m'n middelbare school erop uitgekozen. Toen ik studeerde ben ik improvisatietheater gaan doen, bij Alter Ego.

Daarnaast werkte ik bij het hotel-restaurant, waar ik nog steeds werk. Eerst achter de bar, inmiddels als bedrijfsleider. Toen de collega die het menu altijd op de borden krijtte stopte, ging ik dat doen. En ik vond het zo leuk dat ik het bleef doen. Steeds vaker ook voor anderen; vooral voor horecazaken, maar ik maak ook weleens een mooi gedicht op een krijtbord of muur bij mensen thuis. Sinds vorig jaar heb ik er ook een KvK-inschrijving voor. Fulltime zou ik dit niet kunnen of willen doen, maar voorlopig is het een gouden business.

Handschriften gaan me gemakkelijk af, ik ken er veel en wil ook steeds weer nieuwe gebruiken. Ik google veel, ook op afbeeldingen. Van wilde bloemen bijvoorbeeld, die ik vaak op borden gebruik bij bruiloften. Ik probeer alles op Instagram te zetten, want ik vind het heel belangrijk mijn werk te laten zien. Maar het geeft de meeste voldoening als een klant er heel blij mee is.

“Goed gestolen is beter dan slecht bedacht. Als ik ergens een gaaf bord zie, maak ik een foto en laat ik later soms onderdelen ervan terugkomen op mijn eigen manier.”

In de afgelopen vijf jaar bij Alter Ego heb ik geleerd los te laten. Dat moet wel bij improvisatie. Dat heeft me ook geholpen bij het krijten, want ik ben heel perfectionistisch. Als ik een lijn niet recht genoeg vond, deed ik altijd alles opnieuw, ook al was de klant er allang tevreden mee. Misschien was dat perfectionisme ook wel waarom ik niet wilde schilderen. Want als je tussen allemaal mensen zit die het zo goed kunnen… Maar sinds een jaar kan ik zeggen: het is goed genoeg zo. Wel zou ik graag eens een cursus volgen. Ik heb het mezelf aangeleerd.

Ik zou nog weleens eigen ansichtkaartontwerpen willen digitaliseren en in grotere oplage maken voor de verkoop. Maar mijn echte droom is een eigen bedrijfje te beginnen waarbij ik mijn studie interculturele communicatie – ik ben inmiddels afgestudeerd – kan combineren met theater en liefst ook krijten. Trainingen of workshops misschien… door creatieve activiteiten kun je elkaar goed leren kennen.'

placeholder

Cultuurestafette 2018
Ronald Kox → Richard Smolenaers → Marijn Cornelis → Jeffrey Brew Ward → Jordy van Loo → Djenny Masengo → Ardy Samandarpour→ Glenn Eilbracht→ Sanne Boon

Sanne kreeg het stokje aangereikt van Glenn Eilbracht, alias Glennster. Hij maakte een vlog tijdens ons 10-jarig jubileum waar zijn passie en liefde voor vloggen uitspreekt. 

Op haar beurt geeft Sanne het stokje door aan Eva Fiselier.

Volg alle verhalen via facebook! #cultuurmaaktiedereen

Dit artikel is een portret uit de reeks verhalen die we delen binnen het programma: Cultuur maakt iedereen