donderdag 21 Juni 2018
dit is het online magazine van het Fonds voor Cultuurparticipatie. wil je een aanvraag doen, kijk dan op onze website

Tussen grote dichters

Thomas in de rol van rechter bij een theatersportwedstrijd

Dichten, theatersport, muziek, Thomas van het Groenewout (22) zou er niet tussen kunnen kiezen. En dat hoeft ook helemaal niet!

'Tijdens mijn bachelor taal- en cultuurstudies kon ik via onze studievereniging een proefles volgen bij theatersportvereniging Alter Ego, nu vier jaar geleden. Ik schreef me in en ben het blijven doen. Je improviseert op basis van input van het publiek. Dat is spannend, zeker aan het begin: lukt het of lukt het niet? De adrenaline als het goed gaat, maakt het heel leuk. We spelen altijd in groepjes van vier en alles wat je maakt is eenmalig.

Dat is totaal anders als ik een gedicht schrijf: daarbij kan ik eindeloos in m'n eentje zitten nadenken, dingen weghalen en toevoegen. Gitaar spelen, en daarbij mijn stem gebruiken, doet weer iets heel anders met me. Dat is heel persoonlijk. Anders dan met theater, waarbij je een typetje speelt. Misschien is het daarom dat ik met mijn liedjes nog niet durf op te treden. Mijn eigen muziek schrijven vind ik nog het lastigste, ik vind mezelf ook geen heel goede gitarist. Bovendien ben ik geneigd in het Engels te schrijven, net als mijn grote voorbeelden – Nick Cave, David Bowie, The National – maar voor mij is dat niet mijn moedertaal. Ik laat soms wat horen aan mijn vriendin, maar speel voorlopig nog op m'n kamer.

Mijn gedichten heb ik wel voorgedragen, tijdens Dichters in de Prinsentuin, een jaarlijks evenement in Groningen waar dichters in de loofgangen eigen werk voordragen terwijl het publiek langsloopt. Online had ik een paar gedichten ingezonden en toen werd ik geselecteerd. Het was heel spannend, want ik stond daar ineens tussen grote dichters en je weet niet wie er allemaal luisteren.

“Als mensen op een gedicht reageren met 'wauw', is dat een stimulans. Maar uiteindelijk schrijf ik toch voor mezelf, geloof ik.”

Ik schrijf al gedichten sinds de basisschool. Daar zat ik in een groepje dat extra taalopdrachten kreeg, voor wie taal wat gemakkelijker afging. Op een keer moesten we een gedicht schrijven. Dat vond ik heel leuk, dus ik ging er voor mezelf mee door. Ik geloof niet dat ik die gedichten aan mijn ouders voorlas, maar binnen het groepje deed ik dat wel en ik kreeg er positieve reacties op. Dat stimuleerde me. Op de middelbare school zette ik ze in de schoolkrant; ik had toen nog heel veel zelfvertrouwen. Als ik ze nu teruglees, vind ik ze niet bepaald goed.

“Dichten, theatersport, muziek maken – ik vind het allemaal op een andere manier leuk.”

Tijdens mijn bachelor was ik veel met film bezig, maar toen ik hoorde dat er nauwelijks vraag is naar filmmakers, leek het me verstandiger me breder te oriënteren. Dus nu doe ik een master creative industries, waarbij het draait om de connectie tussen de creatieve sector en de maatschappij. Ik heb kunst wel meegekregen van thuis. Mijn vader werkt in de muziek en heeft onder andere filmgeschiedenis gestudeerd. Maar het zelf maken komt echt uit mezelf. Met mijn studie heb ik nog geen vastomlijnd plan. Het is mijn droom om uiteindelijk te kunnen leven van alles wat ik schrijf en doe. En het zou natuurlijk nog fijner zijn om er ook succes mee te hebben …'

Lees hieronder het gedicht Interviews met jonge actrices. Meer lezen van Thomas? Klik hier voor zijn gedichtenblog.

Interviews met jonge actrices

Kleine stappen op ballerinatenen en de
Spelden die je kunt horen vallen
Ze komt binnen met een geur
En een gave voor goed geluk
Voor haar zou ik mijn potloden breken
Voor haar zou ik prijzen willen bedenken
Voor haar zou ik versteld willen staan

Dat ze de zonnebril draagt zoals niemand
Haar zonnebril zou kunnen dragen
Hoe ze winters weet te ontwijken als een
Meisjesparadijsvogel
En haar veren kan laten zijn wat ze wil
Bewegend van blik naar blik

Ze geeft de apen hun gouden ringen
Oncontroleerbaar gapend in een duur restaurant
Ik wil haar kiezelsteentjes geven die ze
De golven in mag gooien
Zolang de steentjes maar klein blijven
En de golven te groot

Dit artikel heeft betrekking op de volgende regeling(en) van het Fonds voor Cultuurparticipatie website: Cultuur maakt iedereen

Dit artikel is een portret uit de reeks verhalen die we delen binnen het programma: Cultuur maakt iedereen