woensdag 18 Oktober 2017
dit is het online magazine van het Fonds voor Cultuurparticipatie. wil je een aanvraag doen, kijk dan op onze website

Drama geven op de basisschool is een feest!

Les van Floor Improve

Floor Punselie is basisschoollerares en theaterdocent. Ze ziet cultuureducatie als een mooi middel om kinderen uit hun schulp te helpen kruipen. In deze column vertelt ze over haar ervaringen, zowel de positieve als de negatieve!

“Drama geven op de basisschool is een feest! Even weg achter je tafel en de schriften in de kast.” Menig oud-collega keek mij ietwat bevreemd aan als ik deze teksten scandeerde, want bij veel van hen riep het geven van dramalessen vooral de associatie 'gedoe' op. Ik snap (en ik spreek uit ervaring) dat je naast je reguliere lessen, je kinderboekenweekfeest, je vergaderingen, je gesprekken met ouders, je 3 verschillende leerlijnen binnen je klas en je groepsplannen niet altijd zin en energie hebt om het lokaal te verbouwen en je leerlingen in een vrijere situatie dan normaal te plaatsen. Maar het levert zoveel op!

Gedurende mijn tijd als groepsleerkracht en vakleerkracht theater in de bovenbouw van basisscholen in Den Haag heb ik tijdens de dramalessen vrijwel alles gezien. Ik zag hoe kinderen opleefden, zichzelf en elkaar verrassten en uit hun schulp kropen. Ook zag ik - vooruit - hoe kinderen over de vloer dweilden, elkaar uitlachten en (ja, heus) met stoelen gooiden. Drama geven omvat dus blijkbaar absoluut meer dan 'gewoon doen'. Maar wat dan? Leerkrachten: bereid uw leerlingen voor! Het is ook reuze spannend...

Toneelspelen is goed voor mijn zelfvertrouwen. Het maakt me alleen maar sterker - Iman (12 jaar)
placeholder

 

 

Floor Punselie (27, Leiden) is basisschooldocent en theaterbeest. Na de Pabo stond zij een aantal jaar voor de klas, tot het bloed kroop waar het niet gaan kon. Nu geeft zij vanuit haar onderneming Floor Improve theaterworkshops, en lessen op maat aan kinderen, jongeren en volwassenen.

Een dramales is geen taal- of rekenles. De kinderen zitten niet achter de fysieke bescherming van een tafel, en hebben enkel zichzelf als materiaal om mee te werken, in plaats van boeken en schriften. Ze weten niet altijd wat er van ze verwacht wordt en er is geen concrete les die ze in hun boek zien staan. Leuk! Anders! Of: doodeng! Dit kan 'opvallend gedrag' veroorzaken wat hilarische taferelen kan opleveren maar soms helaas de eerder genoemde vliegende stoelen.

Voor het eerst op een speelvloer staan is vreemd, plotseling vrij en anders. De aanwezigheid van publiek en de angst om voor gek te staan heeft vaak veel invloed. Leerlingen kunnen zich bekeken en bekritiseerd voelen, of juist gezien en begrepen. Wat ik uit ervaring heb geleerd is dat alle leerlingen erkenning willen voor het feit dat ze op die vloer gaan staan. En terecht!

Laat de leerlingen wennen aan de vloer, begin in de hele groep, laat leerlingen elkaar complimenten geven, en hou scherp toezicht op het houden aan afspraken die de leerlingen zelf met elkaar maken. Als je dat allemaal gehad hebt: laat de leerlingen stralen, om elkaar lachen, uit hun dak gaan, fouten maken, boven zichzelf uitstijgen en zweven op hun succes.

Laat ze hun moment vinden en pakken. Je moet ze eens zien glunderen.

Dit artikel heeft betrekking op de volgende regeling(en) van het Fonds voor Cultuurparticipatie website: Cultuureducatie met Kwaliteit 2013-2016

Dit artikel is een portret uit de reeks verhalen die we delen binnen het programma: Cultuur maakt iedereen